op visa run naar de grens ging als volgt:
Suetata is een senior nun die mij elke dag spreekt of het allemaal goed gaat, want het is niet de bedoeling dat er zorgen zijn. dat hindert de meditatieve processen.
Zij had een plattegrond gemaakt, een taxi gebeld, de namen van waar ik heen moest, in het thai opgeschreven en haar telefoonnummer gegeven voor het geval de buschauffeur niet de plek zou kennen waar ik eruit moest.
Met zo'n goede voorbereiding gaat het natuurlijk goed!
Om 6 uur de taxi naar een groot verkeerskruispunt in de buurt (Nong Plue Junction). om 7 uur in een witte mini bus naar Poipet, de grensplaats. Drie uur rijden met 1 pitstop. Met een meisje uit cambodja en een jongen uit Laos Een uur in de rij omThailand uit te stempelen, vervolgens foto en vingerafdruk en een grote visumsticker om Cambodja in te kunnen.
Ik dacht, zo en nu weer Thailand in. En vergat dat ik dan eerst nog in de rij moest om een uit-cambodja stempel te halen. Die ging snel, en heb een paar 100m Cambodja gedaan. Genoeg om te bedenken dat het wel heel leuk zou kunnen zijn om een paar dagen Cambodja te bereizen en tAngkor Wat te bezoeken.
Misschien volgende keer, want mijn stempeltje is maar 15 dagen geldig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten