Eindexamen

Een heel blije en ook trotse eindexamenkandidaat bovenin het gebouw van de Academie Artemis. Academie Artemis verzorgt de opleiding tot stylist. Er zijn veel soorten stylisten, onder andere mode, food, media. Meggie is nu interieur styliste.

Vol overtuiging en kracht beschrijft ze mij het proces en de betekenis van het werk dat ze heeft gemaakt. Dit plaatje is er een samenvatting van. Maakt het nieuwsgierig of niet?

Boeddha's

http://lucietheodora.blogspot.nl/2012/06/boeddha.html

Ondernemen zonder grenzen

In het Koninklijk Instituut voor de Tropen was een kick-off bijeenkomst voor startende ondernemers die zaken willen doen met het buitenland. Omdat ik net in Nepal, Birma en Thailand was, en vol ideeën zit, vond ik het nuttig om daarbij te zijn. Er moeten goede "excuses" zijn om daar weer heen te gaan, niet waar. Hoewel meditatie meer dan voldoende goede excuses zijn. En ik er dus ook wel wat met twijfel zit.

Het idee om iets te gaan brengen in Birma en Thailand dat bovendien goed is alle kanten op en de intentie om dat professioneel aan te pakken, waren best goed.
Maar veel heb ik er niet opgestoken.

Mijn haar wel.
Moet ik het trouwens nu wel of niet verven? T'is maar een vraagje. Het is nog een beetje wennen.

Tropenmuseum1

In het Tropenmuseum was ook een tentoonstelling over India. Er was een mooie vitrine waarin stond uitgelegd hoe het zit in het Hindoeïsme: er zijn drie goden die in heel India worden aanbeden: Devi, Shiva en Vishnu. Alle vrouwelijke godheden zijn een vorm van Devi, de Godin. Shiva is de vernietiger die daarmee de mogelijkheid tot schepping creëert en Vishnu is de instandhouder die redt in tijden van nood.
Verder zijn er heel veel goden, of avatars, of verschijningsvormen, met elk een eigen betekenis.

Blij Blijer Blijst

Vandaag de 14e juni zaten alle Havo en VWO examenkandidaten in de buurt van een telefoon. Zo ook neef Bart. Vanochtend al kreeg ik een telefoontje: neef aan de lijn.
Hij is geslaagd voor 't gym. Ik ben zó blij voor hem.
Een heel getalenteerde jongen, doch niet direct getrokken tot studieuze activiteiten, dus het was een beetje spannend.

Hier mijn neef in de musical 2 jaar geleden.



En hier in filmpjes die hij met z'n vrienden maakt.
http://www.youtube.com/playlist?list=PL81F3A83280589603&feature=plcp

vooral "hollands glorie" is erg humoristisch. Met een onverwachte wending (of twee of drie).

De dood leeft

Uitvaartorganisaties worden een beetje hip in Nederland. En ik herinner me van de tijd dat de IJ-oevers nog ravelrand en broedplaatsen waren dat er een kunstenaarscollectief rond uitvaart en dood prachtig mooie ontwerpen voor persoonlijke en eigen dood had gecreëerd.
In de tentoonstelling "De dood leeft" in het Tropenmuseum zien we geen westerse doodrituelen, maar afrikaanse, aziatische, indiase en zuid-amerikaanse.
Wat een feesten! En hoe mooi geïntegreerd in het leven.
Heel anders dan al dat weggestopte en besmuikte, ook al zijn er een paar kunstenaars die dus over de grens kijken.






De airburials, de luchtbegrafenissen uit India en Tibet, die ook zo mooi zijn beschreven in het boek van Colin Tubron, vind ik fascinerend. In Tibet worden lijken in mootjes gehakt en aan de gieren gevoerd. Dat had een praktische reden, geen bomen en rotsige grond. De inuït hangen de doden in bomen omdat de grond te hard is. En de Papoea's, de Asmat, aten ze op (als het vangsten waren; de belangrijke doden werden gemummificeerd en bewaard). Slechts een kleine greep uit de grote varieteit op deze mooie tentoonstelling.

Franciscus

Volgende maand wordt zij tachtig, en gister sprak mijn eerste Boeddhistische lerares haar laatste column voor de Boeddhistische omroep. Ik luister naar de column, geniet van de stem met het lichte accent uit het oosten van het land en de precieze woordkeuze.
Mooi om zo afscheid te nemen, een bladzijde die omgeslagen wordt, een omschrijving definitie van metta en een mooi verhaaltje van een monnik en een slang die in beider belang ieder zijns weegs gaan. Ik dacht, de monnik is Franciscus van Assisi, maar dat wordt niet verteld. Wel eindigt ze in het Italiaans, als voormalige zuster Franciscanes.



Bij Franciscus moet ik altijd denken aan "de wolf van Gubbio". Gubbio is een middeleeuws Italiaans stadje dat in de tijd van Franciscus geplaagd werd door een wolf die de kindjes wilde opeten. Franciscus maakte de wolf mak. Hij wordt vaak met de wolf afgebeeld. In Gubbio start het wandelpad via Assisi naar Rome. Twee jaar geleden was ik daar.

Taal van de vrede

Al een tijdje ben ik gefascineerd door stromingen die zich voordoen in de wereld die buiten de westerse gedachtengangen zijn ontstaan en er vervolgens onderdeel van worden.
Mindfulness is er natuurlijk één van. Met de bron ervan in het Boeddhisme heeft het voet aan de grond gekregen door de techniek van de meditatie te ontdoen van elk mogelijke verwijzing naar boeddhisme en het in een evidence-based protocol te gieten: MBSR: mindfulness based stress reduction. 8 bijeenkomsten met gegarandeerd effect.

Een afgeleide ervan is mindful dialogue, een manier van communiceren die het gehakketak aan de vergadertafel moet verminderen en de effectiviteit en efficiency van vergaderen moet verbeteren. Niet 'winnen' o.g.v. een overvloed aan (min of meer juiste) argumenten, die de andere argumenten overrulen en de brenger ervan dus naar doen voelen, maar door luisteren van binnen naar buiten en in verbinding treden. (dat stel ik me er althans bij voor).

Parallel hieraan is het door Marshall Rosenberg ontwikkelde non-violent communication, geweldloze communicatie. Rosenberg is wereldberoemd en wordt ingezet overal waar zich conflicten voordoen die onoplosbaar lijken en waar alle partijen zich ingegraven hebben en onbeweegbaar vasthouden aan het eigen gelijk en het vijandbeeld dat ze hebben over de ander.
Onlangs schafte ik er een boekje over aan. Taal van de vrede heet het. Het beschrijft de praktische kant van geweldloze communicatie.

Een van de essenties is om te luisteren naar de behoefte van jezelf en naar de behoefte van de ander en het leren om dat hardop te zeggen tegen elkaar. Het maakt gebruik van de tactiek die 'samen machtig zijn' wordt genoemd en gaat ervan uit dat de ware aard van mensen is om bij te willen dragen aan het welzijn van de ander. Dat is zonder meer een juiste aanname, blijkt uit onderzoek.

Het meest interessant vond ik het dankwoord. Rosenberg bedankt prof. Michael Hakeem. Hakeem hielp hem "om de wetenschappelijke beperkingen en de maatschappelijke en politieke gevaren te zien van een op de pathologie gebaseerde visie op de mens."

Actueler kan het niet zijn!