Geen blog

Over een tijdje ga ik weer een blog schrijven. Misschien. Voor nu is het mooi geweest. Soms als je blogs terugleest, dan denk ik dat er veel is veranderd. Dan zie ik blogs en denk tsjonge, wat was ik nog 'jong'. Enzo.

Er zijn een paar blogs die ik leuk vindt te herlezen. Het bezoek aan Kroller Moller bijvoorbeeld. Eén van de eerste blogs. De manga's in Thailand ook. De klankschaal en de ontdekking van een Otto Eerelman op de Nieuwmarkt.
Andere blogs gaan over andere ontdekkingen. Van het Hindoeïsme in Nepal bijvoorbeeld, met Durga en Kali. De meeste blogs zijn een impressie, een korte weergave van een gebeurtenisje. Niet diepgaand, vluchtig, op de grens van onpersoonlijk en algemeen tot een beetje persoonlijk. Over thema's waar meer woorden voor nodig zijn om tot de kern door te dringen. Om dingen beter te begrijpen. Te zien en aan te voelen.
Die over kunst vind ik het prettigst om terug te lezen. Het is kunst die me raakt, waar ik verbinding mee voel. Ze zijn het minst vluchtig. Ideeën kunnen me ook raken, kunnen me in beweging zetten, kunnen mijn hersenen doen kraken. Ook daarmee voel ik verbinding. Op een andere manier.

Ideeën en opvattingen verouderen snel. Als perspectieven veranderen, contexten veranderen.

Wat niet verandert zijn noties over menselijke waarden, integriteit.
Gister las ik er nog een mooie tekst over. Het ontroerde me. Ik lees daar meer over.

PS Tegenwoordig zit ik op facebook. Niet dat ik daar veel op doe. Maar een aantal 'likes' zijn uitgedeeld (de facebook-mensenmind, bestaat uit likes and dislikes, heel kenmerkend. 'Neutraal' doen ze niet aan op facebook). Met een klik kan je initiatieven ondersteunen, bijvoorbeeld een 'like' aan  www.wakibi.nl. : Word zelf een mikrokrediet verstrekker!