Vleermuis kwam miauwend de trap af lopen. Aan het geluid te horen had zij beet gehad op het dak.
En ja hoor, trots liet zij middenin de kamer een motje op de grond vallen.
Om vervolgens op te peuzelen.
Tussendoor komt zij bij mij complimenten halen voor haar succes in de jacht en haar bijdrage aan het beestjes-vrij houden van het huis.
Ik zit achter de computer, te denken aan conversaties over afscheid nemen en weggaan en over blijven en weggaan en de ingewikkeldheden die dat kan oproepen.
Binnenkort ga ik een tijdje weg. Tot mijn vreugde enerzijds en anderzijds ook wel lastig om weg te gaan. Als je weet dat je er niet bent of kan zijn, althans niet fysiek, in de levens van vriendinnen bij wie ook zoveel gebeurt.
En omgekeerd dat zij er niet zullen zijn als ik ginder ben.
Gelukkig kan je ook contact met elkaar houden door het hoofd licht te buigen en te concentreren op de wens die je hebt voor de ander, zei een heel goede vriendin vanavond tegen mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten