Er zijn hier niet zoveel monikken. Degenen die er zijn, zijn elk heel karakteristiek. En buitengewoon aardig. Met een spreek ik Frans, hij kan geen engels. Een, een wat oudere, werkt vrijwel dag en nacht in de tuin. Als ik 's avonds in mijn eentje in de hoofddhammahal zit, dan hoor ik hem vegen en water sproeien. Bovendien is hij een actieve wierook brander. Dat gebeurt alleen in de buitenlucht, maar de bossen van wierrookstaven die hij brandt, geven een aangename lucht die af en toe ook mijn neus inkomt.
De foto is van een aardige man die ik voor mezelf de fotomonnik noem. Hij spreekt geen engels. Ik denk dat hij in zijn wereldse leven fotograaf was.
De foto is van een aardige man die ik voor mezelf de fotomonnik noem. Hij spreekt geen engels. Ik denk dat hij in zijn wereldse leven fotograaf was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten