Welkom thuis

Het was wel raar om weer in Nederland te komen in een vrij absolute staat van 'homelessness', thuisloosheid. Maar het vreemde ontstaat pas als je er over nadenkt, want verder voelt het vooral goed. Vooral ook door de hulp en de steun van lieve en meedenkende vriendinnen. Dat is een geschenk, zeker als soms paniek dreigt op te borrelen over de ongewisheid die ik weliswaar met overtuiging in gegaan ben, maar de eigen gedachten en soms opmerkingen van anderen denken dat het anders zou moeten.

Niet nadenken is een optie. Is iets anders dan onnadenkend zijn. Weten dat iets goed is, door naar een diep gevoel te luisteren. Vertrouwen daarin te hebben. En dat diepe gevoel is een bron van veel. Onnoembaar veel.

Nu alweer twee weken hier, en nu pas werkelijk aan het thuis komen, of misschien wel thuis gekomen. In retraite in Naarden. Met Christina Garbe en daw Agganyani en afwisselend Henk en Jotika. zie www.sangha metta.nl.

Het thuiskomen gebeurde dinsdag de 23e april. Terwijl ik zat te mediteren kwam uit al mijn poriën de roep om het dhammaleven te leven. En dat betekent om alles te doen wat goed is voor mij en voor iedereen om mij heen, dichtbij en ver weg. Dat ontstond niet uit niets uiteraard, veel ging er aan vooraf, meer dan ik nu weet en op dat moment kwam dat samen. Dat goede doen, is anders doen dan ik deed, misschien ook wel andere dingen durven te doen, die ik voorheen niet deed.

Met daw Agganyani en Jotika zal ik zaterdag 9 precepts, leefregels, rules of training, intenties, uitspreken.

Vandaag zag ik op internet een heel nieuwe betekenis van 'dhammacari', een heel verhaal, maar in ieder geval, je kan ze herkennen aan 9 precepts.

Ik heet straks niet alleen dhammacari, ik ben straks een dhammacari.

Welkom thuis.