Kathmandu 1

Op 1 januari naar Kathmandu teruggevlogen. Ikzou met de bus, circa 8 uur om nog wat meer van Nepal te zien, maar er was een staking. Dat doen ze hier met regelmaat om een politieke partij te steunen of juist niet. Het was een staking van 'chauffeurs', dat betekent dat er niks rijdt, ook geen taxi. Bovendien zetten de weg af, roadblocks, dus een eigen auto kan ook niet rijden. Ik had 2 mogelijkheden om op het vliegveld te komen:met koffer etc op een brommer, of mij 2 uur laten fietsen in een riksja... Geen aantrekkelijke optie. gelukkig was de staking gestopt, en kon ik met een taxi.

Kathmandu  ligt hoger dan Lumbini, en ook daar was de winter begonnen. De  keuken was de warmste plek in huis, Sarita kokend, en lachend, terwijl wij gasten op de grond zitten en verhalen uitwisselen. Elke dag rijst en groenten, als er nog een eter bijkwam dan kwam er gewoon nog een gerechtje bij.
Er was nog één gast die er al was in oktober. Josy uit Indonesië die aan een onderzoek werkte naar risicomanagement in aardbevinggevoelige gebieden.
Nepal schijnt dat ook te zijn, van Indonesië weten we het allemaal. Josyi is rechts in beeld.
Ik heb haar gevraagd of ze niet liever vrolijk gekleurde kleding draagt dan dat zwarte habijt, maar ze vond het bestzo. Verder op de foto zijn een arts  die in Kathmandu in een ziekenhui,s een tijd werkt , een Deense afstudeerder, een engelse onderzoeker naar sagen over de yeti - hetsneeuwmonster -, een Ierse phd- student die nerveus van me werd toen ik zei dat ik psycholoog ben, en zelf sta ik ook op de foto.
Jawel, het zalde komende jaren vaker gebeuren, ik was deze keer de senior van het gezelschap.