Na 70 dagen kreeg ik een onwaarschijnlijke behoefte aan chocolade. Puur, melk, met of zonder noten, het maakte niet uit. Als het maar véél zou zijn.
Het was niet de reden om de retraite een week voor het einde van het jaar af te ronden. Maar dat verlangen stuurde me wel de vrijdag voor kerst naar een aggenebbisch supermarktje aan de stoffige hoofdstraat van Lumbini. Mijn brein had behoefte aan een break, mijn ego wilde zich graag nuttig maken en verder was ik nieuwsgierig om te ervaren hoe het voelt om niét te mediteren.
Voor degenen onder ons die het ook niet wisten: de ogen van een boeddhabeeld zijn altijd geloken. Naar binnen kijken, het hart beschouwen. Rommel opruimen (purification of the mind) is hard werken.
Het was een goede retreat ("good practice"). Het is niet eenvoudig om te zeggen wat een episode van meditatie goed maakt, dat is voor iedereen verschillend omdat ieder een eigen startpunt heeft, eigen hindernissen en eigen 'feestjes'. Die laatsten zijn markeringspunten in een proces dat je doorloopt op weg naar een opgeruimde, stabiele geest. Het harde werken zit in het consistente doorzetten van mindfulness, continu waarnemen wat er in de mind is: is er denken, voelen, wensen etc.. opmerken of je opgaat in gedachten, continu jezelf ertoe zetten om je mind een milde, observerende motor te laten zijn.
De tijd vliegt als je mindful bent. Als je niet mindful bent terwijl je zit of loopt, dan ben je vaak alleen maar bezig op de klok te kijken en te wachten tot het uur voorbij was. Traag gaat de tijd dan, pijnen, jeuk en ongeduld komen dan op en een grote wens om op te staan. Neen, dan wil je niet meer. Maar als het lukt om jezelf weer terug te brengen naar wat er is (er is ongeduld) dan ontstaan mooie ontdekkingen. Ik vond het een openbaring om te leren dat het proces van een retreat vrij vaste en voorspelbare fasen kent. Je doorloopt een reeks van 'insight knowledges' (intuitieve wijsheden) die de blik op het leven en de vergankelijkheid diepgaand veranderen en verankeren. Een leraar is onontbeerlijk om je af en toe te vertellen waar je zit in het proces, anders kan het een doolhof worden en zit je nodeloos lang te ploeteren. Vivekananda was heel goed.
En die chocolade (mét amandel) gleed welverdiend naar binnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten