Mindfulness is er natuurlijk één van. Met de bron ervan in het Boeddhisme heeft het voet aan de grond gekregen door de techniek van de meditatie te ontdoen van elk mogelijke verwijzing naar boeddhisme en het in een evidence-based protocol te gieten: MBSR: mindfulness based stress reduction. 8 bijeenkomsten met gegarandeerd effect.
Een afgeleide ervan is mindful dialogue, een manier van communiceren die het gehakketak aan de vergadertafel moet verminderen en de effectiviteit en efficiency van vergaderen moet verbeteren. Niet 'winnen' o.g.v. een overvloed aan (min of meer juiste) argumenten, die de andere argumenten overrulen en de brenger ervan dus naar doen voelen, maar door luisteren van binnen naar buiten en in verbinding treden. (dat stel ik me er althans bij voor).
Parallel hieraan is het door Marshall Rosenberg ontwikkelde non-violent communication, geweldloze communicatie. Rosenberg is wereldberoemd en wordt ingezet overal waar zich conflicten voordoen die onoplosbaar lijken en waar alle partijen zich ingegraven hebben en onbeweegbaar vasthouden aan het eigen gelijk en het vijandbeeld dat ze hebben over de ander.
Onlangs schafte ik er een boekje over aan. Taal van de vrede heet het. Het beschrijft de praktische kant van geweldloze communicatie.
Een van de essenties is om te luisteren naar de behoefte van jezelf en naar de behoefte van de ander en het leren om dat hardop te zeggen tegen elkaar. Het maakt gebruik van de tactiek die 'samen machtig zijn' wordt genoemd en gaat ervan uit dat de ware aard van mensen is om bij te willen dragen aan het welzijn van de ander. Dat is zonder meer een juiste aanname, blijkt uit onderzoek.Het meest interessant vond ik het dankwoord. Rosenberg bedankt prof. Michael Hakeem. Hakeem hielp hem "om de wetenschappelijke beperkingen en de maatschappelijke en politieke gevaren te zien van een op de pathologie gebaseerde visie op de mens."
Actueler kan het niet zijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten