Volgende maand wordt zij tachtig, en gister sprak mijn eerste Boeddhistische lerares haar laatste column voor de Boeddhistische omroep. Ik luister naar de column, geniet van de stem met het lichte accent uit het oosten van het land en de precieze woordkeuze.
Mooi om zo afscheid te nemen, een bladzijde die omgeslagen wordt, een omschrijving definitie van metta en een mooi verhaaltje van een monnik en een slang die in beider belang ieder zijns weegs gaan. Ik dacht, de monnik is Franciscus van Assisi, maar dat wordt niet verteld. Wel eindigt ze in het Italiaans, als voormalige zuster Franciscanes.
Bij Franciscus moet ik altijd denken aan "de wolf van Gubbio". Gubbio is een middeleeuws Italiaans stadje dat in de tijd van Franciscus geplaagd werd door een wolf die de kindjes wilde opeten. Franciscus maakte de wolf mak. Hij wordt vaak met de wolf afgebeeld. In Gubbio start het wandelpad via Assisi naar Rome. Twee jaar geleden was ik daar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten