Dag piano.
Heel hard gestudeerd in het begin, in 2004, en na een vakantie, weer helemaal overnieuw begonnen. De vingervlugheid is nooit echt gekomen. De koppeling van bladmuziek naar vingers ook niet. Wel veel plezier gehad, en veel gelachen met Lucietheodora over onze feestelijke bespiegelingen of iets wel of niet voor publiek (elkander) gespeeld kon worden.
Het enige stuk dat ik kan spelen is de Prelude van Bach in C. En nog een paar andere stukjes vanaf bladmuziek.
Gister werd ik weer gegrepen door muziek. De Misa Criolla life, in De Nieuwe Liefde. In de kelder vervolgens de CD opgespoord met Jose Careras in de glimmende hoofdrol. Nog net beluisterd voordat ene Gijs met twee CD-tjes kwam om te beoordelen of hij de geluidsinstallatie wilde kopen. Dat wilde hij.
De Ring des Nibelungen van Wagner die hij meenam en Dichterliebe, klonken fantastisch. En ik was blij dat het juist die muziek was die hij meenam. De boxen en de installatie staan nu bij iemand die jaren in het concertgebouw heeft gewerkt. Dat voelt goed. Fijn om te weten dat iemand er echt plezier van zal hebben.
De pianoverhuizers haalden halsbrekende toeren uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten