In neuro-psychologie worden alle gedachten over hoe we ons verhouden tot alles ongeveer (rijd wat langzamer, ik heb haast, eet wat sneller, ik ben al klaar, kopje koffie, te veel melk erin te weinig melk, lekker, niet lekker, sneeuw gevallen bah, fijn, voel me niet goed, voel me wel goed, er is iets aan de hand met me, niet leuk, neutraal, het zij zo, etc etc etc.) self-referential processes genoemd.
Het voortgaande commentaar in je hersenen op alles wat er gebeurt. Is dat te stoppen?
Ja, weet ik uit ervaring (zeg ik als feit, niet om te pochen).
En het heel interessante filmpje onderbouwt het met actueel hersenonderzoek. Het geeft ook aan dat het niet vanzelf gaat. De hersenen, de ontkoppeling van het automatisme, moeten getraind worden. Ook dat weet ik uit ervaring, en wat me zo diep ontroerd is dat het trainingsproces ongoing is, en allerlei veranderingen teweeg brengt. Dat stopt niet. En dat iemand dat 2500 jaar geleden uitgevonden heeft, vind ik elke dag zo fantastisch om bij stil te staan.
Nog veel meer filmpjes op: http://conference.buddhistgeeks.com/
Researchers at the University of Toronto lead by Norman Farb were very interested in whether there’s some other way to have a sense of awareness including an awareness of the self that’s not based on the narrative inside our head, the conceptual self, the stories. Is there what Farb and his colleagues call an experiential self that is based on the awareness of the constantly changing feelings, thoughts and things going on in our environment, not based on the stories that we have and that we cling to.
And they found that this is the case, but only in people who have trained in meditation. And what that mode looks like is quite different.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten