Een puzzel is het ook. Mijn appartement is nog steeds niet verhuurd. Het appartement van ex is verkocht, maar het hing opeens in de lucht of dat door zou gaan. Paniek. Lijkt nu wel weer in kannen en kruiken.
Gelukkig zegt Juul tegen me dat verkopen een goed idee is. A vindt het geen goed idee; eenmaal kwijt altijd kwijt. En inderdaad zoiets op zo'n locatie is uniek.
Maar dat geeft niet. Dat is ook maar een gedachte, een grijp ding, een vasthoud ding.
Het is uniek en het hoeft niet van mij te zijn.
Vroeger zei ik altijd: mijn wortels zitten in een hutkoffer.
Daarna alleen de enorme inspanning, de creativiteit, de urge en de identificatie met dit huis, dit wonen.
En nu: de middenweg, I can be anywhere.
Geworteld in mezelf. De schil is niet zo belangrijk.
Maar het klinkt simpeler dan het is.
Vanochtend belde ik Sven, de makelaar.
En sprak in: "Ik bel je omdat ik mijn huis wil verkopen."
Verdriet overviel me, ik hoorde mijn stem trillen.
Soms moet je iets doen om te weten wat het betekent.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten