Een voorzichtig gevoel van voltooiing. Dat woord kent in het boeddhisme een andere betekenis dan ik bedoel. Realisatie. Dat is ook niet wat ik bedoel.
Een vorm van heelheid van een individueel bestaan is zich aan voltrekken. Dat individuele bestaan kent een verleden en is ontstaan uit vele ervaringen. Het is de vraag of het een toekomst kent, en eigenlijk is dat niet zo belangrijk. Maar dit soort teksten kunnen mensen in verwarring brengen, dus daar laat ik het maar bij.
Gister kwam de makelaar en het voelde niet goed. De dingen waar ik vertrouwen in heb komen van binnenuit. En deze makelaar, een heel aardige persoon, voelde niet goed. Sterker nog, hij is 2 meter lang en ik moest hem zeggen dat hij zelf dus geen bezichtigingen zou kunnen begeleiden in dit appartement met een laagste balk van 1.71m.
Gister mijn kat Benno en mijn moeder opgezocht. Moeder is aan het loslaten. Benno en moeder zijn vrienden geworden. Benno krijgt waarschijnlijk een logeeradres in Amsterdam als ik terug ben uit retraite. Dat is fijn, dan kan ik met regelmaat op bezoek.
Moeder gaf me opeens een ring met symbolische waarde.
Spontaan.
Van haar hand.
Naar mijn hand.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten