Oud nieuws uit Yangon en Bangkok

Morgen is het freewheelen inBangkok weer voorbij. Blij toe, het was heerlijk om mijn lieve vriendinnen en familiete spreken. Maar nu zijn we weer op de hoogte. Gister naar  Ko San Road geweest. U allen bekend van het boek, en later de film, 'The Beach'. In de tijd dat ik er voor het eerst was, 2000 of 2001, was dat boek net uit. De hoofdpersonage ontmoet een vervallen man die een papier heeft met een plattegrond die naar een schat verwijst. The bitch lijkt de man te zeggen om the beach aan te duiden. Sindsdien gaan we naar de bitch.

Ko San Road is niet boeiend, de omgeving wel. Heel relaxed en druk. Op toeristen ingesteld, en dat kan fijn zijn.

Morgen naar een Thais meditatiecentrum, dat is genoemd nasr /opgericht door de monnik die van Mahasi Sayadaw de opdracht kreeg om de meditatie in Thailand te onderwijze. Bhaddante Ashaba.

Hij was de leraar van de sayadaw daar,  en ook de leraar van Mettavihari, de thaise monnik die de voorloper van Sangha Metta in Amsterdam heeft opgericht.

Twee maanden zal ik mediteren is de bedoeling. Volgens de hoofdonderwijzer van de chulalonkorn universiteit zouden het er 7 moeten zijn. Als ik alles optel, kom ik redelijk in de buurt. En verder ben ik nog lang niet uit gemediteerd, het ontwikkeld zich steeds door.

nog twee foto's uit Yangon. Van de Swedagon paya en daar om heen.

Wat Arun

Het zondagse uitstapje ging naar Wat Arun. ook welnde 'temple of Dawn' genoemd. het staat aan de overkant van de Chao Praya rivier, terhoogte van Wat Po. De tempel torent hoog uit en bleek een groot mosaiek van bloemen. Mooi vnd ik dat, geen draken maar bloemen.

cover up

"Mindfulness" staat tot "vipassana meditatie"  als 'leren zwemmen' staat tot 'leren duiken'. Dat is een mooie vergelijking die Henk Barendregt maakt in een artikel over mogelijk onderzoek naar werkingsmechanismen van inzichtsmeditatie.
Het artikel gaat over het cover-up model en bespreekt vispassana-meditatie. Het legt uit hoe de bhoedistische psychologie (abidhamma) onderzocht zou kunnen worden. Wat in ieder geval al naar voren is gekomen is dat bij mensen die veel mediteren de cortex dikker wordt (dat is de buitenste grijze massa, die ons onderscheidt van dieren). Veel automatische reactiepatronen uit het lymbische systeem (emoties, conditioneringen, drangen en driften) verdwijnen en de waarneming van wat er zich in het hier en nu afspeelt versterkt dus. Er treedt de-conditionering op, op een diepe laag waar de mens over het algemeen niet direct toegang toe heeft.

Daarnaast is het zo dat het psychologische model van de Abidhamma uitgaat van het uitroeien van de drie onheilzame basiswortels van het menselijk gedrag (gedrag breed opvatten als: denken,voelen,actie) zodat drie heilzame wortels van gedrag (actief) kunnen groeien. Zo wordt verlangen en hebzucht vervangen door vrijgevendheid, zo wordt boosheid en haat vervangen door liefdevolle vriendelijkheid en zo wordt onwetendheid vervangen door wijsheid. De wijsheid bestaat uit het zien van het leven en de fenomenen die het leven te zien zoals ze werkelijk zijn.
Beschouwen conform de drie ultieme waarheden. De eerste ultieme waarheid is: elk fenomeen begint en eindigt, alles verandert dus steeds (impermanence), de tweede is: het leven is een proces en intrinsiek zonder betekenis en zonder controle (no-self) en de derde is: het leven en de fenomenen zijn in principe onbevredigend en pijnlijk.

Geen wonder dat er sprake is 'cover-up'.
Maar er is way-out. Niet door het onbewuste bewust te maken, niet door te denken in es, ego of superego. Dat verbindt immers aan een concept wat we in feite niet zijn. Het versterken van een ego is volstrekt niet nodig. Zien wat er werkelijk is, is van belang. Dus Freud heeft een aardige poging gedaan, maar de bhoedda was eerder en de hedendaagse wetenschap moet die Bhoedda met zijn plaatje van de geest en mentale ontwikkeling gelijk geven. Freud probeerde een verklaringsmodel te vinden dat achteraf maar een heel klein deeltje van een veel groter fenomeen bekijkt. Ik ga het nog verder bestuderen. Het Freudiaanse denken is uberhaupt niet meer actueel. Interessanter is object-relatie theorie en hechtingstheorie. Over een jaar kom ik er op terug, dan ben ik meer thuis in die drie theorieen. Ik heb sterk het gevoel dat het westerse denken iets belangrijks over het hoofd ziet, maar ik kan het nog niet goed vastpakken.
  

Bangkok 2

Even niet aan het mediteren en vooral  aan het communiceren. De associatieve trein loopt gewoon door: in het sjieke Emporium, een shopping mall met op de 5th floor, 4e verdieping om u even bij de les te houden, een giga-supermarkt. Als je voorafgaand aan lunch of diner gaat shoppen, dan weet je het wel. Ik was van  plan bij een Thai op straat te eten, maar kon de verleiding om onderstaande te oogsten niet weerstaan.
'German Gouda'  staat er op het zakje. Daarmee ga ik verse bruine bolletjes versieren. Na 4 1/2 maand rijst moest dit opeens. Als ik wel had gemediteerd, dan had ik het opgemerkt als zijnde ' verlangen, verlangen' tot dat uitdoving was opgetreden.
Bij de Thai op straat heb ik daarom slechts een vers gesneden mango uit een plastic zakje met een houten prikker gegeten. Vroeger, toen ik jong was, zei oma, kon dat niet. Te veel risico op ongewenste bacterieen. Maar nu wordt dat allemaal met plastic handschoentjes gedaan, erg schoon, erg veilig. Toch wat vitaminen naar binnen gewerkt op aangename wijze.

Yangon 5-ontbijt

Vanochtend. 

De gong kondigt het ontbijt aan. Het is donker, 5.30 uur. het klinkt op het filmpje niet zo imposant. Maar je hoort de reactie van een paar vogels en de honden op het terrein doen ook me. Er komt 1 non, uit korea, even in beeld. Ze heeft een muts op. En heel even een fransemediterende, die een 10-daagse aan het doen is 

sorry, geen filmpe, teveel mb.

foto's, ontbijt en eetzaal:

Yangon 4

Start ik de blog, gaan opeens alle lichten uit in het internetcafe en beginnen links en rechts apparaten te piepen. Nu zit ik in het donker, met piepende apparaten en een lichtgevend scherm. "Even wachten", zegt het personeel dat drukdoend naar buiten en weer naar binnen loopt. Ik zie dat het hele gebouw zonder licht zit en merk dat het hier warmer wordt want de airco is nu ook uit.
Dat brengt mij meteen op het huidige temperatuurverschil met Nederland: vermoedelijk 30 graden. En dat was 40 graden afgelopen weekend. Het warme seizoen komt eraan in Myanmar, de zonnestralen zijn nu zo heet aan het worden dat het niet prettig is om er op het midden van de dag in te moeten staan of lopen. Maar in de gebouwen, ook zonder airco, is het koel genoeg. En in het kleine meditatiezaaltje voor '' lady foreigners' staan vans en is een airco.
Dat is op sommige dagen wel nodig om niet van je matje te glijden of in slaap te vallen.
Andere dagen is het 's morgens zo koud (25 graden?) dat de nonnen wollen mutsen op hun kaalgeschoren hoofden dragen en een deken rond de schouders trekken.

Vandaag heb ik mijn teacher, de eerwaarde sayadaw Ashin Jatila, respect betuigd en bedankt voor de lessen. Hij is twee keer in Nederland geweest en spreekt Engels. Ik heb  veel van hem geleerd en de meditatie is weer wat verder ontwikkeld. Daarnaast was het een bijzondere ervaring om in het Mahasi centre te zijn. Het is een gemeenschap, zo groot als een dorp. Er staan wel 100 gebouwen op het terrein. Er wonen in wisselende samenstelling circa 250 monniken, 100 nonnen, en ca 100 lay-people waarvan circa 20 buitenlanders, niet-Birmezen.
De monniken staan in Myanmar in hoog aanzien, in het publieke leven zijn ze van groot belang. De rituelen zijn daar ook op geënt. En wij als 'lay-people' konden daar vooral tijdens het ontbijt en de lunch iets van meekrijgen omdat we met zijn allen tegelijkertijd gingen eten. In stilte.

De monniken staan in een lange rij te wachten, de lay-man staan in een rij daarachter, de nonnen daarachter en daarachter de lay-women. De buitenlanders hoefden vanwege de tafelschikking echter niet helemaal achteraan. We hadden een kort rijtje en piepten tussendoor.
Een immense gong van hout geeft aan wanneer actie begint. Dan komen uit het voormalige woonhuis van Mahasi Sayadaw de oudste monniken te voorschijn die de stoet voorgaan op weg naar de eetzaal.  Een imposant gezicht dat veel dagjesmensen trekt, vooral chinesen die donaties (dana) doen en dan veel foto's en films van het fenomeen komen maken.

De eetzaal staat vol met ronde lage tafels waaraan 2 tot 8 mensen kunnen plaatsnemen. De lage tafels volgeladen met gerechten. Het Birmese eten vind ik heerlijk. Ontbijt met rijst of noedels, een steeds andere soep, groenten, cakejes, koffie, thee. Lunch met veel  groente- en vleesgerechten, cake, bijzonder gel-toetjes en ijs na.
Zittend op de grond is het prima eten. Ga ik thuis ook invoeren voor de liefhebber. Het eet wel makkelijk, want vooral bij de mie kan je het veel makkelijker naar binnen slurpen op een nette manier. Uberhaupt heb ik zin in veel rijst koken en als ik weer in Amsterdam ben.
Kunnen jullie allemaal komen eten.

Ondertussen is er weer electriciteit.