Sala boom

Suetata kon me de naam geven van de boommet de mooie bloemen en de bruin ronde vruchten: 'sala tree'. "Important tree to us, it is said that the Buddha died under a sala tree". We lopen naar een exemplaar, ik klop op de bast van een vrucht. Het keikard, enhet weegt zwaar. "Can you eat  it?" "No, you can  put it in the ground and a new tree will grow".

Duidelijk. Googelen levert meerdere visies op. Een website zegt dat de Buddha niet gestorven maar geboren is onder een sala boom. Nogal een verschil.

In Lumbini was the markerstone, de geboorteplek in het paleis van zijn vade. Een prins wordt in een paleis geboren en niet onder een boom. Zou ik zeggen.

De buurman

De buurman is een waterbuffel.
Eerst stond hij in het water (modder).
Even later in het gras.
De moddersporen maken bijna een zebra van 'm.

Thais Nieuwjaar

Hoe het precies zit met het nieuwe jaar is me niet duidelijk, het heeft in elk geval te maken met manen en maanswisselingen. Songkran heet het vierdaagse festival dat komend weekend Thailand in beslag zal nemen.
Het heet ook waterfestival, omdat er veel met water gegoten wordt. De Boeddha beelden worden schoongespoeld en over de handen van mensen die ouder dan jezelf zijn, en je dus respect betuigt, giet je wat water. Ook de monniken worden op die manier respect betuigd en een goed nieuw jaar gewenst.
Ik ben benieuwd wie ik water zal schenken. En of mij water geschonken wordt.





Het zal ook het eind inluiden van mijn retraiteperiode in Thailand en van de afgelopen zeseneenhalve maand meditatie en reizen, mindfulness ontwikkelen. Kennis opdoen over de idee"en erachter, nieuwe visies op veel zaken ontwikkelen, niet in de laatste plaats over het leven zelf. Een reflectieverslag zal later volgen.

"Suk-san wan pi mai",  ga ik uit mijn hoofd leren om vrijdag tegen iedereen in Wat Bhaddanta te zeggen: gelukkig nieuwjaar!

Oude geneeswijze, nieuwe evidentie

Vorige week was er opeens de vraag wie er acupunctuur wilde. Er was een acupuncturist binnengevlogen voor de studenten. Mijn Nederlandse collega-yogi meldde zich onmiddellijk aan.

De volgende dag deed ze enthousiast verslag, haar verkoudheid was over.

Nu ben ik ook al drie keer bij de acupuncturist geweest in Bangkok, een chinees die geen engels kan. Maar in de acupunctuur is dat niet erg. Wat er aan de hand is, lezen ze af aan de pols. Hij is de leraar van degeen die hier was, dat geeft vertrouwen. Hij voelt mijn pols, laat soms een student voelen, een andete cliënt vertaalt af en toe een vraag. En dan krijg ik 4 of 5 naalden in de meridianen, op de acupunctuurpunten. Om Yin en Yang te harmoniseren. En mijn pijnlijke computerschouder is genezen, evenals een chronische oorontsteking om niet te spreken over continue opspelende achillespees blessure (die mij drie jaar geleden een voettocht door de Pyreneeen deeed afbreken).

Ik heb vroeger een scriptie geschreven over acupunctuur. En weet dat die pijntjes in de chinese geneeskunst een logisch verband met elkaar hebben. Voor westerlingen met sceptische inslag niet navolgbaar,maar gelukkig voor mij en velen, zijn nu ook effecten van acupunctuur aangetoond die de westerse geesten zullen aanspreken omdat er een westers (neurohormonaal, neurotransmitters) verklaringsmodel is bevestigd. Met een net RCT en die acupunctuurpunten blijken heel netjes objectiveerbaar te zijn. Overigens is er voor nederlandse artsen een academie voor acupunctuur.

Heeft u trouwens gelezen dat in de EU  kruiden niet meer voorgeschreven mogen worden, het zelfs illegaal zou zijn? Daar zit de pharmaceutische industrie achter, lijkt me. Die maken synthetische varianten van de werkzame stoffen uit het plantenrijk. Niet omdat ze weten HOE het werkt (dar geldt voor veel medicijnen), maar DAT het werkt. En daar veel geld aan verdienen. In Engeland is het niet verboden, daar zijn de kosten van de gezondheidszorg lager. Misschien wel dáárdoor.

Thais Cambodjaanse grens 2

Het gaat sneller deze keer. Kortere rijen, althans de rijen waar ik in moet staan.

En wachten, wat is wachten? Wachten is een actieve onderneming. Een activiteit. Geduld uitoefenen, als het moet. Dat is ook een actieve werkwoord vorm.
 Ik heb me geen moment verveeld. Ook niet vanwege drie busladingen Thaise scholieren, allen in groen t-shirt, die in de rijen naast mij stonden. Veel oogcontact en gegniffel omdat ik op mijn tabletje aan social media werkte.
'Kingdom of Cambodja' staat er op deze grenspoort.

Bloemen

onbekend

Wat dit is weet ik niet. Rond en bruin en prachtige bloemen. Weet u het?

Papaya

Dit is papaya. Iets lager in mijn top 20 van vrchten. Het vruchtvlees is oranje, maar iets roder dan jackfruit of mango. de kern bestaat uit een verzameling zwarte pithes in drab. De smaak is niet zo mier zoet, kan soms wat bitterig zijn en weeïg.

Jackfruit

Dit is jackfruit. Als de vrucht valt, kan je maar beter een stapje opzij doen. Het vruchtvlees is erg lekker, zoet en stevig, a real bite.

Dhammahal

De studenten van de Chulalonkorn universiteit zijn er niet zoveel als mij verteld was. Desondanks is de meditatiezaal in de middag behoorlijk vol. Daarom zit ik 's middags en ' s avonds in mijn eentje in deze dhammahal. De staande beeldjes komen ongeveer tot mijn schouder, om een indruk van de afmetingen te krijgen.

Het heeft wel wat. Zoals elk Boeddha beeld kijkt het beeld naar beneden (naar binnen) en heeft het grote oren (kritisch luisteren, niet zomaar alles aannemen).

Gecopieerd van IvM

De hondenopvang

Er schijnen zo'n 60 honden in de kennel te zijn. zoveel zag ik er niet toen ik vandaag met Suetata meeliep toen zij 'haar' hond eten ging geven.
Ze is dol op die hond, en die hond op haar want hij ging grommen toen ik te dicht in de buurt kwam.

De honden graven een kuil in de schaduw, voor koelte en tegen vliegen. De meeste zagen er goed uit, heel leuk ook, bijna om mee te nemen, er waren ook paar schurfttige exemplaren.

Er is een hondenmonnik die ze eten geeft. Ze krijgen rijst en left-overs van de keuken en staan dan als varkens uit een trog te eten. Een beetje gegrom hier en daar.

'Wat gebeurt er met ze?'. 'Niks, ze blijven gewoon hier. Het zijn straathonden die met de monnikken meelopen, als die op alms-ronde gaan. En dan zorgen wij verder voor ze.'
Voor Thaise honden is het denk ik leven als 'god-hond in Frankrijk', maar t heeft wat onbevredigends.

Thai Cambodja grens

op visa run naar de grens ging als volgt:
Suetata is een senior nun die mij elke dag spreekt of het allemaal goed gaat, want het is niet de bedoeling dat er zorgen zijn. dat hindert de meditatieve processen.
Zij had een plattegrond gemaakt, een taxi gebeld, de namen van waar ik heen moest, in het thai opgeschreven en haar telefoonnummer gegeven voor het geval de buschauffeur niet de plek zou kennen waar ik eruit moest.

Met zo'n goede voorbereiding gaat het natuurlijk goed!

Om 6 uur de taxi naar een groot verkeerskruispunt in de buurt (Nong Plue Junction).  om 7 uur in een witte mini bus naar Poipet, de grensplaats. Drie uur rijden met 1 pitstop. Met een meisje uit cambodja en een jongen uit Laos Een uur in de rij omThailand uit te stempelen, vervolgens foto en vingerafdruk en een grote visumsticker om Cambodja in te kunnen.

Ik dacht, zo en nu weer Thailand in. En vergat dat ik dan eerst nog in de rij moest om een uit-cambodja stempel te halen. Die ging snel, en heb een paar 100m Cambodja gedaan. Genoeg om te bedenken dat het wel heel leuk zou kunnen zijn om een paar dagen Cambodja te bereizen en tAngkor Wat te bezoeken.

Misschien volgende keer, want mijn stempeltje is maar 15 dagen geldig.

Kuti deel 2

Als ik het stoepje veeg, neem ik het stoepje van de oude buurvrouw mee. Dat vind ze leuk van die 'farang' en om te bedanken kreeg ik vanochtend drie zelf geplukte mango's.

Er groeit hier heel veel, mango, papaya, jackfruit, bananen, manguistan, durian en iets ronds wat ik niet thuis kan brengen.
Ik zal een plaatje maken, misschien dat mijn moeder het weet.

De foto's zijn van hedenochtend. Kuti van buurvrouw incl een paar van de vele honden (er is hier een hondenopvang, daarover later meer).

My kuti (bungalow)

Nu in wat Bhaddanta Asaba. het is er goed. Een eigen kuti, in een laantje van kuti's. Ook hier is het bijna een dorp, en elke ochtend veeg ik mijn stoepje.

Een eigen kuti, er is ook een slaapzaal, betekent ook wel dat ik nu een echte yogi ben, vind ik.

Morgen komen er 200 studenten van de bhuddistische universiteit, allemaal monks en nuns, denk ik. ze blijven twee weken. Omdat het zo druk is in de meditatiezaal, mg ik in de hoofddhammahal. in mijn eentje, zittend vis-a-vis een groot boeddhabeeld.

Morgen ga ik op 'visa run' naar de grens met Cambodia. Drie uur heen en drie uur terug, voor een stempeltje voor 15 dagen. Dat dan daarna nog twee keer.
Gister was ik Bangkok voor Immigration, daar wilden ze wel eenmalig verlengen voor 7 dagen. Dat schiet niet op.

Oud nieuws uit Yangon en Bangkok

Morgen is het freewheelen inBangkok weer voorbij. Blij toe, het was heerlijk om mijn lieve vriendinnen en familiete spreken. Maar nu zijn we weer op de hoogte. Gister naar  Ko San Road geweest. U allen bekend van het boek, en later de film, 'The Beach'. In de tijd dat ik er voor het eerst was, 2000 of 2001, was dat boek net uit. De hoofdpersonage ontmoet een vervallen man die een papier heeft met een plattegrond die naar een schat verwijst. The bitch lijkt de man te zeggen om the beach aan te duiden. Sindsdien gaan we naar de bitch.

Ko San Road is niet boeiend, de omgeving wel. Heel relaxed en druk. Op toeristen ingesteld, en dat kan fijn zijn.

Morgen naar een Thais meditatiecentrum, dat is genoemd nasr /opgericht door de monnik die van Mahasi Sayadaw de opdracht kreeg om de meditatie in Thailand te onderwijze. Bhaddante Ashaba.

Hij was de leraar van de sayadaw daar,  en ook de leraar van Mettavihari, de thaise monnik die de voorloper van Sangha Metta in Amsterdam heeft opgericht.

Twee maanden zal ik mediteren is de bedoeling. Volgens de hoofdonderwijzer van de chulalonkorn universiteit zouden het er 7 moeten zijn. Als ik alles optel, kom ik redelijk in de buurt. En verder ben ik nog lang niet uit gemediteerd, het ontwikkeld zich steeds door.

nog twee foto's uit Yangon. Van de Swedagon paya en daar om heen.

Wat Arun

Het zondagse uitstapje ging naar Wat Arun. ook welnde 'temple of Dawn' genoemd. het staat aan de overkant van de Chao Praya rivier, terhoogte van Wat Po. De tempel torent hoog uit en bleek een groot mosaiek van bloemen. Mooi vnd ik dat, geen draken maar bloemen.

cover up

"Mindfulness" staat tot "vipassana meditatie"  als 'leren zwemmen' staat tot 'leren duiken'. Dat is een mooie vergelijking die Henk Barendregt maakt in een artikel over mogelijk onderzoek naar werkingsmechanismen van inzichtsmeditatie.
Het artikel gaat over het cover-up model en bespreekt vispassana-meditatie. Het legt uit hoe de bhoedistische psychologie (abidhamma) onderzocht zou kunnen worden. Wat in ieder geval al naar voren is gekomen is dat bij mensen die veel mediteren de cortex dikker wordt (dat is de buitenste grijze massa, die ons onderscheidt van dieren). Veel automatische reactiepatronen uit het lymbische systeem (emoties, conditioneringen, drangen en driften) verdwijnen en de waarneming van wat er zich in het hier en nu afspeelt versterkt dus. Er treedt de-conditionering op, op een diepe laag waar de mens over het algemeen niet direct toegang toe heeft.

Daarnaast is het zo dat het psychologische model van de Abidhamma uitgaat van het uitroeien van de drie onheilzame basiswortels van het menselijk gedrag (gedrag breed opvatten als: denken,voelen,actie) zodat drie heilzame wortels van gedrag (actief) kunnen groeien. Zo wordt verlangen en hebzucht vervangen door vrijgevendheid, zo wordt boosheid en haat vervangen door liefdevolle vriendelijkheid en zo wordt onwetendheid vervangen door wijsheid. De wijsheid bestaat uit het zien van het leven en de fenomenen die het leven te zien zoals ze werkelijk zijn.
Beschouwen conform de drie ultieme waarheden. De eerste ultieme waarheid is: elk fenomeen begint en eindigt, alles verandert dus steeds (impermanence), de tweede is: het leven is een proces en intrinsiek zonder betekenis en zonder controle (no-self) en de derde is: het leven en de fenomenen zijn in principe onbevredigend en pijnlijk.

Geen wonder dat er sprake is 'cover-up'.
Maar er is way-out. Niet door het onbewuste bewust te maken, niet door te denken in es, ego of superego. Dat verbindt immers aan een concept wat we in feite niet zijn. Het versterken van een ego is volstrekt niet nodig. Zien wat er werkelijk is, is van belang. Dus Freud heeft een aardige poging gedaan, maar de bhoedda was eerder en de hedendaagse wetenschap moet die Bhoedda met zijn plaatje van de geest en mentale ontwikkeling gelijk geven. Freud probeerde een verklaringsmodel te vinden dat achteraf maar een heel klein deeltje van een veel groter fenomeen bekijkt. Ik ga het nog verder bestuderen. Het Freudiaanse denken is uberhaupt niet meer actueel. Interessanter is object-relatie theorie en hechtingstheorie. Over een jaar kom ik er op terug, dan ben ik meer thuis in die drie theorieen. Ik heb sterk het gevoel dat het westerse denken iets belangrijks over het hoofd ziet, maar ik kan het nog niet goed vastpakken.
  

Bangkok 2

Even niet aan het mediteren en vooral  aan het communiceren. De associatieve trein loopt gewoon door: in het sjieke Emporium, een shopping mall met op de 5th floor, 4e verdieping om u even bij de les te houden, een giga-supermarkt. Als je voorafgaand aan lunch of diner gaat shoppen, dan weet je het wel. Ik was van  plan bij een Thai op straat te eten, maar kon de verleiding om onderstaande te oogsten niet weerstaan.
'German Gouda'  staat er op het zakje. Daarmee ga ik verse bruine bolletjes versieren. Na 4 1/2 maand rijst moest dit opeens. Als ik wel had gemediteerd, dan had ik het opgemerkt als zijnde ' verlangen, verlangen' tot dat uitdoving was opgetreden.
Bij de Thai op straat heb ik daarom slechts een vers gesneden mango uit een plastic zakje met een houten prikker gegeten. Vroeger, toen ik jong was, zei oma, kon dat niet. Te veel risico op ongewenste bacterieen. Maar nu wordt dat allemaal met plastic handschoentjes gedaan, erg schoon, erg veilig. Toch wat vitaminen naar binnen gewerkt op aangename wijze.

Yangon 5-ontbijt

Vanochtend. 

De gong kondigt het ontbijt aan. Het is donker, 5.30 uur. het klinkt op het filmpje niet zo imposant. Maar je hoort de reactie van een paar vogels en de honden op het terrein doen ook me. Er komt 1 non, uit korea, even in beeld. Ze heeft een muts op. En heel even een fransemediterende, die een 10-daagse aan het doen is 

sorry, geen filmpe, teveel mb.

foto's, ontbijt en eetzaal: