Bloemkunst

Op verschillende plekken op het terrein zijn vijvertjes met lotusbloemen. Je kan ze echter ook gewoon op straat kopen. In knop. De buitenste bladen van de lotus worden kunstig gevouwen, zodat de indruk van bloei ontstaat.
De meeste bhoedda's zitten op een lotus en op 'stro'.

In mijn appartement in Amsterdam zijn 2 glas-in-lood ramen geïnspireerd op lotussen in verschillende fasen van ontluiking. Van transformatie dus.

Busjes

In Indonesië noemen we ze bemo's, hier weet ik niet of ze een speciale naam hebben. 'Van', zegt Suetata. Maar dat vind ik een beetje veel voor deze 9-zitter.
Vandaag weer 6 uur doorgebracht in zo'n ding. April is de heetste maand hier, dat beginnen we nu goed te merken. Gelukkig goede airco aan boord.

Dit was het busje van gister, toen ik even naar Bangkok ging (2 uur) om een acupuncturist te zien. Opstappen in Ban Bueng. Ik rijd daar heen om 6 uur, mee met de monnikken die op alms ronde gaan.

To ROM or not to ROM

Na een aantal jaar cliënttevredenheid te hebben gemeten, een van de eerste routine uitkomstmetingen in de verslavingszorg, eind negentiger jaren, bekroop mij het gevoel met iets nutteloos bezig te zijn. Duizenden ingevulde vragenlijsten, best een goede al zeg ik het zelf, met een vrij voorspelbaar resultaat. Wat hebben we er aan? was vervolgens  de vraag van mijn promotie onderzoek.
Om er iets aan te hebben zou de tevredenheid toch op zijn minst moeten samenhangen met de kwaliteit van het behandelproces en -resultaat. En verder zou er tevredenheid moeten zijn over de dingen die een cliënt belangrijk vindt. En ook over de dingen die een instelling belangrijk vindt.


Er was wel een beetje samenhang met van alles en als er laag (minder dan een goed) was gescoord, dan was er vaak wel iets aan de hand, met de behandeling of iets er om heen.
Ik heb de indruk dat je daar geen vragenlijsten voor nodig hebt en zeker geen routine metingen. Af en toe een groepsgesprek met een paar kritische ondervragers die de loyaliteiten van de clienten in de gaten houden.
Een paar steekproeven met wachttijden en de eetbaarheid van het voedsel, dat kan allemaal zonder clienten er mee lastig te vallen. een klachctenbus, een complimentenbus.

En nu dus ROMmen. Veel van mijn ex collega hebben net als ikzelf er iets mee te maken gehad of nog steeds. Ik wilniemand voor het hoofd stoten, maar ik vind het doorgeschoten. We zouden juist bureaucratie verminderen.  Wat het al niet kost aan software ontwikkeling, menskracht, frustratie om gegevens te krijgen die een beetje betrouwbaar zijn.

Dan de clienten, hoe vaak moeten ze vragen beantwoorden. Ook al tijdens een behandeling?

Zoals marc http://weblogs.nrc.nl/opklaringen/2012/04/07/outputmeting-psychiatrie-deel-van-nieuw-vooruitgangsgeloof/
Chavannes schrijft, citeert, ethisch vetantwoord lijkt het niet.

(het schrijven van een doorwrochte blog lukt niet met het tabletje wasrmee ik type, uitgebreidere reactie als ik weer met 10 vingers kan typen op een echt toetsenbord).
(dat geldt ook voor errdere blogs).

Ongeverfd

Zeven maanden uitgroei ziet er zo uit bij mij.
Behoorlijk grijs,kan ik wel zeggen. De vraag is nu of ik wel of niet gekleurd Europa zal binnen vliegen.

Dit is trouwens grenspost Poipet voor nieuw visum. voorlopig mijn laatste visumrun.

Mijn lievelingsbeeld

BVan alle beelden die er zijn, spreekt deze me het meest aan. Op defotoniet goed te zien, maar de expressie van de bhoedda in kwesta is die van ingetogenheid en van sereniteit. Kalmte en sereniteit zijn ontwikkelingsfasen in de meditatie. Staten van de geest die ontstaan. Het is mooi om te observeren als dat gebeurt.

Bij deze Bhudda is een context aangebracht. Boven z'n hoofd zijn 5 'monsters' aangebracht. die monsters zijn de zintuigelijke ketingreacties die de kalmte aanvallen. Door 'sati', mindfulness, continue aanwezig te laten zijn, hebben de monsters geen kans. Bovendien ontstaan door continue sati  'boundless' staten van de geest, toestanden die niet afhankelijk zijn van de aan of afwezighrid van een mentaal of fysiek object. Er zijn vier boundless staten: metta=liefdevolle vriendelijkheid, karuna=compassie, mudita=medevreugde, afwezigheid van jaloezie en de vierde is upekkha=gelijkmoedigheid, vanuit acceptatie.

Of ik?
Who knows..

Sala boom

Suetata kon me de naam geven van de boommet de mooie bloemen en de bruin ronde vruchten: 'sala tree'. "Important tree to us, it is said that the Buddha died under a sala tree". We lopen naar een exemplaar, ik klop op de bast van een vrucht. Het keikard, enhet weegt zwaar. "Can you eat  it?" "No, you can  put it in the ground and a new tree will grow".

Duidelijk. Googelen levert meerdere visies op. Een website zegt dat de Buddha niet gestorven maar geboren is onder een sala boom. Nogal een verschil.

In Lumbini was the markerstone, de geboorteplek in het paleis van zijn vade. Een prins wordt in een paleis geboren en niet onder een boom. Zou ik zeggen.

De buurman

De buurman is een waterbuffel.
Eerst stond hij in het water (modder).
Even later in het gras.
De moddersporen maken bijna een zebra van 'm.

Thais Nieuwjaar

Hoe het precies zit met het nieuwe jaar is me niet duidelijk, het heeft in elk geval te maken met manen en maanswisselingen. Songkran heet het vierdaagse festival dat komend weekend Thailand in beslag zal nemen.
Het heet ook waterfestival, omdat er veel met water gegoten wordt. De Boeddha beelden worden schoongespoeld en over de handen van mensen die ouder dan jezelf zijn, en je dus respect betuigt, giet je wat water. Ook de monniken worden op die manier respect betuigd en een goed nieuw jaar gewenst.
Ik ben benieuwd wie ik water zal schenken. En of mij water geschonken wordt.





Het zal ook het eind inluiden van mijn retraiteperiode in Thailand en van de afgelopen zeseneenhalve maand meditatie en reizen, mindfulness ontwikkelen. Kennis opdoen over de idee"en erachter, nieuwe visies op veel zaken ontwikkelen, niet in de laatste plaats over het leven zelf. Een reflectieverslag zal later volgen.

"Suk-san wan pi mai",  ga ik uit mijn hoofd leren om vrijdag tegen iedereen in Wat Bhaddanta te zeggen: gelukkig nieuwjaar!

Oude geneeswijze, nieuwe evidentie

Vorige week was er opeens de vraag wie er acupunctuur wilde. Er was een acupuncturist binnengevlogen voor de studenten. Mijn Nederlandse collega-yogi meldde zich onmiddellijk aan.

De volgende dag deed ze enthousiast verslag, haar verkoudheid was over.

Nu ben ik ook al drie keer bij de acupuncturist geweest in Bangkok, een chinees die geen engels kan. Maar in de acupunctuur is dat niet erg. Wat er aan de hand is, lezen ze af aan de pols. Hij is de leraar van degeen die hier was, dat geeft vertrouwen. Hij voelt mijn pols, laat soms een student voelen, een andete cliënt vertaalt af en toe een vraag. En dan krijg ik 4 of 5 naalden in de meridianen, op de acupunctuurpunten. Om Yin en Yang te harmoniseren. En mijn pijnlijke computerschouder is genezen, evenals een chronische oorontsteking om niet te spreken over continue opspelende achillespees blessure (die mij drie jaar geleden een voettocht door de Pyreneeen deeed afbreken).

Ik heb vroeger een scriptie geschreven over acupunctuur. En weet dat die pijntjes in de chinese geneeskunst een logisch verband met elkaar hebben. Voor westerlingen met sceptische inslag niet navolgbaar,maar gelukkig voor mij en velen, zijn nu ook effecten van acupunctuur aangetoond die de westerse geesten zullen aanspreken omdat er een westers (neurohormonaal, neurotransmitters) verklaringsmodel is bevestigd. Met een net RCT en die acupunctuurpunten blijken heel netjes objectiveerbaar te zijn. Overigens is er voor nederlandse artsen een academie voor acupunctuur.

Heeft u trouwens gelezen dat in de EU  kruiden niet meer voorgeschreven mogen worden, het zelfs illegaal zou zijn? Daar zit de pharmaceutische industrie achter, lijkt me. Die maken synthetische varianten van de werkzame stoffen uit het plantenrijk. Niet omdat ze weten HOE het werkt (dar geldt voor veel medicijnen), maar DAT het werkt. En daar veel geld aan verdienen. In Engeland is het niet verboden, daar zijn de kosten van de gezondheidszorg lager. Misschien wel dáárdoor.

Thais Cambodjaanse grens 2

Het gaat sneller deze keer. Kortere rijen, althans de rijen waar ik in moet staan.

En wachten, wat is wachten? Wachten is een actieve onderneming. Een activiteit. Geduld uitoefenen, als het moet. Dat is ook een actieve werkwoord vorm.
 Ik heb me geen moment verveeld. Ook niet vanwege drie busladingen Thaise scholieren, allen in groen t-shirt, die in de rijen naast mij stonden. Veel oogcontact en gegniffel omdat ik op mijn tabletje aan social media werkte.
'Kingdom of Cambodja' staat er op deze grenspoort.

Bloemen

onbekend

Wat dit is weet ik niet. Rond en bruin en prachtige bloemen. Weet u het?

Papaya

Dit is papaya. Iets lager in mijn top 20 van vrchten. Het vruchtvlees is oranje, maar iets roder dan jackfruit of mango. de kern bestaat uit een verzameling zwarte pithes in drab. De smaak is niet zo mier zoet, kan soms wat bitterig zijn en weeïg.

Jackfruit

Dit is jackfruit. Als de vrucht valt, kan je maar beter een stapje opzij doen. Het vruchtvlees is erg lekker, zoet en stevig, a real bite.

Dhammahal

De studenten van de Chulalonkorn universiteit zijn er niet zoveel als mij verteld was. Desondanks is de meditatiezaal in de middag behoorlijk vol. Daarom zit ik 's middags en ' s avonds in mijn eentje in deze dhammahal. De staande beeldjes komen ongeveer tot mijn schouder, om een indruk van de afmetingen te krijgen.

Het heeft wel wat. Zoals elk Boeddha beeld kijkt het beeld naar beneden (naar binnen) en heeft het grote oren (kritisch luisteren, niet zomaar alles aannemen).

Gecopieerd van IvM

De hondenopvang

Er schijnen zo'n 60 honden in de kennel te zijn. zoveel zag ik er niet toen ik vandaag met Suetata meeliep toen zij 'haar' hond eten ging geven.
Ze is dol op die hond, en die hond op haar want hij ging grommen toen ik te dicht in de buurt kwam.

De honden graven een kuil in de schaduw, voor koelte en tegen vliegen. De meeste zagen er goed uit, heel leuk ook, bijna om mee te nemen, er waren ook paar schurfttige exemplaren.

Er is een hondenmonnik die ze eten geeft. Ze krijgen rijst en left-overs van de keuken en staan dan als varkens uit een trog te eten. Een beetje gegrom hier en daar.

'Wat gebeurt er met ze?'. 'Niks, ze blijven gewoon hier. Het zijn straathonden die met de monnikken meelopen, als die op alms-ronde gaan. En dan zorgen wij verder voor ze.'
Voor Thaise honden is het denk ik leven als 'god-hond in Frankrijk', maar t heeft wat onbevredigends.

Thai Cambodja grens

op visa run naar de grens ging als volgt:
Suetata is een senior nun die mij elke dag spreekt of het allemaal goed gaat, want het is niet de bedoeling dat er zorgen zijn. dat hindert de meditatieve processen.
Zij had een plattegrond gemaakt, een taxi gebeld, de namen van waar ik heen moest, in het thai opgeschreven en haar telefoonnummer gegeven voor het geval de buschauffeur niet de plek zou kennen waar ik eruit moest.

Met zo'n goede voorbereiding gaat het natuurlijk goed!

Om 6 uur de taxi naar een groot verkeerskruispunt in de buurt (Nong Plue Junction).  om 7 uur in een witte mini bus naar Poipet, de grensplaats. Drie uur rijden met 1 pitstop. Met een meisje uit cambodja en een jongen uit Laos Een uur in de rij omThailand uit te stempelen, vervolgens foto en vingerafdruk en een grote visumsticker om Cambodja in te kunnen.

Ik dacht, zo en nu weer Thailand in. En vergat dat ik dan eerst nog in de rij moest om een uit-cambodja stempel te halen. Die ging snel, en heb een paar 100m Cambodja gedaan. Genoeg om te bedenken dat het wel heel leuk zou kunnen zijn om een paar dagen Cambodja te bereizen en tAngkor Wat te bezoeken.

Misschien volgende keer, want mijn stempeltje is maar 15 dagen geldig.

Kuti deel 2

Als ik het stoepje veeg, neem ik het stoepje van de oude buurvrouw mee. Dat vind ze leuk van die 'farang' en om te bedanken kreeg ik vanochtend drie zelf geplukte mango's.

Er groeit hier heel veel, mango, papaya, jackfruit, bananen, manguistan, durian en iets ronds wat ik niet thuis kan brengen.
Ik zal een plaatje maken, misschien dat mijn moeder het weet.

De foto's zijn van hedenochtend. Kuti van buurvrouw incl een paar van de vele honden (er is hier een hondenopvang, daarover later meer).

My kuti (bungalow)

Nu in wat Bhaddanta Asaba. het is er goed. Een eigen kuti, in een laantje van kuti's. Ook hier is het bijna een dorp, en elke ochtend veeg ik mijn stoepje.

Een eigen kuti, er is ook een slaapzaal, betekent ook wel dat ik nu een echte yogi ben, vind ik.

Morgen komen er 200 studenten van de bhuddistische universiteit, allemaal monks en nuns, denk ik. ze blijven twee weken. Omdat het zo druk is in de meditatiezaal, mg ik in de hoofddhammahal. in mijn eentje, zittend vis-a-vis een groot boeddhabeeld.

Morgen ga ik op 'visa run' naar de grens met Cambodia. Drie uur heen en drie uur terug, voor een stempeltje voor 15 dagen. Dat dan daarna nog twee keer.
Gister was ik Bangkok voor Immigration, daar wilden ze wel eenmalig verlengen voor 7 dagen. Dat schiet niet op.