De afscheidslezing

In feite staat mijn leven in het teken van twee dingen. Dé afscheidslezing. En dé reis.
De inhoud van de lezing gaat over mindfullness en de effectiviteit ervan. Wat meditatie (that is: open mind meditatie of mindfullness meditatie of vipassana meditatie) voor de mens oplevert en hoe dat komt. Hoe het werkt dus.
De reis gaat naar plekken waar ik de meditatie zal beoefenen.
Dus studie en praktisering. Eigenlijk een heel klassieke wijze om je ergens in te bekwamen. Pariyati en patipati, de studie en de beoefening, zeggen ze in het Pali.

Het afscheid is van mijn werk. Volgende week vrijdag zal het plaatsvinden. Ik zal een lezing houden. En daartoe ben ik nu heel veel artikelen uit allerlei wetenschappelijke vakbladen aan het lezen. Er zitten prachtige artikelen tussen, met titels als:

- Mindfulness: Significant common confusions.
- Mindfulness: A way of cultivating deep respect for emotions.
- Deconstructing mindfulness and constructing mental health.
- Mindfulness: A dialogue between Buddhism and Clinical Psychology.

Ja, sorry, maar ik word daar enthousiast van. Er is mogelijk een paradigma shift gaande in de effectieve klinische psychologie. Uit hersenonderzoek blijkt dat het leren van vaardigheden die bijdragen aan geluk goed te lokaliseren is.

In de lezing ga ik proberen om uiteen te zetten wat het is, waarom het werkt. En waarom ik denk dat het juist in de tijd van de beeldschermen en computerspelletjes kan bijdragen aan een gebalanceerde ontwikkeling van het brein.