Na twee jaar zit ik weer eens op de rug van een paard. En het gaat geweldig! Ik zit op Noortje, de kleinste van de twee. Vroeger heb ik veel gereden en het voelt alsof het gister was. Alleen, al snel merk ik dat het wel heel inspannend is. Als ik na een half uurtje afstijg, knik ik bijna door mijn knieen.
De komende dagen pas ik op in Zwitserland, de honden uitlaten, een beetje wandelen en een beetje studeren.
Heerlijk.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten