Eindexamen

Een heel blije en ook trotse eindexamenkandidaat bovenin het gebouw van de Academie Artemis. Academie Artemis verzorgt de opleiding tot stylist. Er zijn veel soorten stylisten, onder andere mode, food, media. Meggie is nu interieur styliste.

Vol overtuiging en kracht beschrijft ze mij het proces en de betekenis van het werk dat ze heeft gemaakt. Dit plaatje is er een samenvatting van. Maakt het nieuwsgierig of niet?

Boeddha's

http://lucietheodora.blogspot.nl/2012/06/boeddha.html

Ondernemen zonder grenzen

In het Koninklijk Instituut voor de Tropen was een kick-off bijeenkomst voor startende ondernemers die zaken willen doen met het buitenland. Omdat ik net in Nepal, Birma en Thailand was, en vol ideeën zit, vond ik het nuttig om daarbij te zijn. Er moeten goede "excuses" zijn om daar weer heen te gaan, niet waar. Hoewel meditatie meer dan voldoende goede excuses zijn. En ik er dus ook wel wat met twijfel zit.

Het idee om iets te gaan brengen in Birma en Thailand dat bovendien goed is alle kanten op en de intentie om dat professioneel aan te pakken, waren best goed.
Maar veel heb ik er niet opgestoken.

Mijn haar wel.
Moet ik het trouwens nu wel of niet verven? T'is maar een vraagje. Het is nog een beetje wennen.

Tropenmuseum1

In het Tropenmuseum was ook een tentoonstelling over India. Er was een mooie vitrine waarin stond uitgelegd hoe het zit in het Hindoeïsme: er zijn drie goden die in heel India worden aanbeden: Devi, Shiva en Vishnu. Alle vrouwelijke godheden zijn een vorm van Devi, de Godin. Shiva is de vernietiger die daarmee de mogelijkheid tot schepping creëert en Vishnu is de instandhouder die redt in tijden van nood.
Verder zijn er heel veel goden, of avatars, of verschijningsvormen, met elk een eigen betekenis.

Blij Blijer Blijst

Vandaag de 14e juni zaten alle Havo en VWO examenkandidaten in de buurt van een telefoon. Zo ook neef Bart. Vanochtend al kreeg ik een telefoontje: neef aan de lijn.
Hij is geslaagd voor 't gym. Ik ben zó blij voor hem.
Een heel getalenteerde jongen, doch niet direct getrokken tot studieuze activiteiten, dus het was een beetje spannend.

Hier mijn neef in de musical 2 jaar geleden.



En hier in filmpjes die hij met z'n vrienden maakt.
http://www.youtube.com/playlist?list=PL81F3A83280589603&feature=plcp

vooral "hollands glorie" is erg humoristisch. Met een onverwachte wending (of twee of drie).

De dood leeft

Uitvaartorganisaties worden een beetje hip in Nederland. En ik herinner me van de tijd dat de IJ-oevers nog ravelrand en broedplaatsen waren dat er een kunstenaarscollectief rond uitvaart en dood prachtig mooie ontwerpen voor persoonlijke en eigen dood had gecreëerd.
In de tentoonstelling "De dood leeft" in het Tropenmuseum zien we geen westerse doodrituelen, maar afrikaanse, aziatische, indiase en zuid-amerikaanse.
Wat een feesten! En hoe mooi geïntegreerd in het leven.
Heel anders dan al dat weggestopte en besmuikte, ook al zijn er een paar kunstenaars die dus over de grens kijken.






De airburials, de luchtbegrafenissen uit India en Tibet, die ook zo mooi zijn beschreven in het boek van Colin Tubron, vind ik fascinerend. In Tibet worden lijken in mootjes gehakt en aan de gieren gevoerd. Dat had een praktische reden, geen bomen en rotsige grond. De inuït hangen de doden in bomen omdat de grond te hard is. En de Papoea's, de Asmat, aten ze op (als het vangsten waren; de belangrijke doden werden gemummificeerd en bewaard). Slechts een kleine greep uit de grote varieteit op deze mooie tentoonstelling.

Franciscus

Volgende maand wordt zij tachtig, en gister sprak mijn eerste Boeddhistische lerares haar laatste column voor de Boeddhistische omroep. Ik luister naar de column, geniet van de stem met het lichte accent uit het oosten van het land en de precieze woordkeuze.
Mooi om zo afscheid te nemen, een bladzijde die omgeslagen wordt, een omschrijving definitie van metta en een mooi verhaaltje van een monnik en een slang die in beider belang ieder zijns weegs gaan. Ik dacht, de monnik is Franciscus van Assisi, maar dat wordt niet verteld. Wel eindigt ze in het Italiaans, als voormalige zuster Franciscanes.



Bij Franciscus moet ik altijd denken aan "de wolf van Gubbio". Gubbio is een middeleeuws Italiaans stadje dat in de tijd van Franciscus geplaagd werd door een wolf die de kindjes wilde opeten. Franciscus maakte de wolf mak. Hij wordt vaak met de wolf afgebeeld. In Gubbio start het wandelpad via Assisi naar Rome. Twee jaar geleden was ik daar.

Taal van de vrede

Al een tijdje ben ik gefascineerd door stromingen die zich voordoen in de wereld die buiten de westerse gedachtengangen zijn ontstaan en er vervolgens onderdeel van worden.
Mindfulness is er natuurlijk één van. Met de bron ervan in het Boeddhisme heeft het voet aan de grond gekregen door de techniek van de meditatie te ontdoen van elk mogelijke verwijzing naar boeddhisme en het in een evidence-based protocol te gieten: MBSR: mindfulness based stress reduction. 8 bijeenkomsten met gegarandeerd effect.

Een afgeleide ervan is mindful dialogue, een manier van communiceren die het gehakketak aan de vergadertafel moet verminderen en de effectiviteit en efficiency van vergaderen moet verbeteren. Niet 'winnen' o.g.v. een overvloed aan (min of meer juiste) argumenten, die de andere argumenten overrulen en de brenger ervan dus naar doen voelen, maar door luisteren van binnen naar buiten en in verbinding treden. (dat stel ik me er althans bij voor).

Parallel hieraan is het door Marshall Rosenberg ontwikkelde non-violent communication, geweldloze communicatie. Rosenberg is wereldberoemd en wordt ingezet overal waar zich conflicten voordoen die onoplosbaar lijken en waar alle partijen zich ingegraven hebben en onbeweegbaar vasthouden aan het eigen gelijk en het vijandbeeld dat ze hebben over de ander.
Onlangs schafte ik er een boekje over aan. Taal van de vrede heet het. Het beschrijft de praktische kant van geweldloze communicatie.

Een van de essenties is om te luisteren naar de behoefte van jezelf en naar de behoefte van de ander en het leren om dat hardop te zeggen tegen elkaar. Het maakt gebruik van de tactiek die 'samen machtig zijn' wordt genoemd en gaat ervan uit dat de ware aard van mensen is om bij te willen dragen aan het welzijn van de ander. Dat is zonder meer een juiste aanname, blijkt uit onderzoek.

Het meest interessant vond ik het dankwoord. Rosenberg bedankt prof. Michael Hakeem. Hakeem hielp hem "om de wetenschappelijke beperkingen en de maatschappelijke en politieke gevaren te zien van een op de pathologie gebaseerde visie op de mens."

Actueler kan het niet zijn!

Groene Tara

Twee ex-collega's van Savante (voormalig tijdschrift over vrouwenstudies en vrouwen in de wetenschap) komen eten. Leeftijdsgenoten, beide filosoof maar in een ander vakgebied werkzaam. De een mahajana boeddhiste, de ander taoïste. Zo zijn we alledrie op de een of andere manier  bezig met spiritualiteit. We wisselen overeenkomsten en verschillen uit.

De Dalai Lama heeft gezegd dat het de vrouwen zijn die de wereld gaan redden.

Dat is een mooie uitspraak. We bespreken de mogelijkheden die maken dat de Dalai Lama dat heeft gezegd. Wie is waar zoal mee bezig, als je op wereld niveau kijkt. Vervolgens ontstaan andere ideeën en komt het gesprek op "de groene tara". In het Theravada Boeddhisme niet een bekende grootheid, maar in het Tibetaanse boeddhisme een belangrijke symboolfiguur.

Een soort moederfiguur, zoals Maria. "Tara is de vrouwelijke manifestatie van alle boeddha's (een boeddha is een verlichte figuur). Ze wordt verbonden met oorspronkelijke wijsheid en mededogen. Letterlijk betekent Tara 'bevrijdster'. Zij vertegenwoordigt de kracht die bevrijdt van angsten en gevaren. Ze is Boeddha en de moeder van alle boeddha's."

Pieterpad

Hardenberg-Ommen en Ommen-Hellendoorn stond er op het programma. Gister liepen we met zijn vijven. Vandaag met zijn twee-en.
Salland is afwisselend qua landschap. Eline liep over haar geboortegrond en ik heb er ook in de buurt gewoond. We ontdekten allerlei plekken als 'de Archemerberg' met een geweldig uitzicht, de Emelerberg die koffie beloofde, maar de uitspanning was alleen in het weekend open en de "Eelerberg', waar een lanceerplaats was van Duitse V2 raketten in 1944. Daar zouden we lunchen maar er was niks te zien, ook geen bankje om op te zitten.

Allemaal 'bergen' dus  in Overijssel, de hoogste was 75 meter.

Na 21 kilometer op zondag dronken we een gezellig kopje koffie bij de ouders van Eline in Hellendoorn.

The I of the beholder

Van een Canadese collega yogi die nog in Thailand in Wat Bhaddanta zit, krijg ik een mail. Hij zegt dat ik een boek moet schrijven als van Sue Hamilton.
Ik google Sue Hamilton. Zij is professor denk ik en schreef:  Identity and Experience: The Constitution of the Human Being According to Early Buddhism. (London: Luzac Oriental, 1996).
Al googelend raak ik tot over mijn oren gefascineerd.
Ze schreef nog een boek:

Early Buddhism: A new approach. THE I OF THE BEHOLDER

Kijk, nu wordt het pas echt interessant.

In mijn meditatie werd me zo enorm duidelijk dat ego iets is dat los staat van mij als wezen, het ego is een geconditioneerd instrument waar we ons mee identificeren, dat ontstaat door vroege en voortdurende conditioneringen en self fullfilling prophecies. Het ego of het 'zelf'  is dus een grote illusie. Die illusie opblazen is het resultaat van vergaande vipassana meditatie, het leren observeren van de khanda's, de aggregraten; de persoonlijkheidsdimensies in 'early budhism' en het zien van oorzaak en gevolg. Het is niet beangstigend zoals iedereen denkt, het is bevrijdend en rustgevend. Maar ja, the proof of the pudding is in the eating.

Sue Hamilton moet ik nog verder googelen.

Doen en laten

Een paar weken geleden surfde ik naar de website van de boeddhistische omroep en werd gegrepen door een video van een serie van drie: "Doen en Laten". 'Wat is hier eigenlijk aan de hand?' vraagt Anneloor van Heemstra zich af, omdat ze tegen een burnout aanloopt. 
Het gaat over de (dertiger) vrouw van nu, die op alle fronten de leukste, de beste, de slimste, de coolste, de liefste en gelukkigste wil zijn. Ze doet zelfonderzoek, gaat praten met ouders, vriendinnen en boeddhistische leraren. 
Ik ben onder de indruk van de openheid en eerlijkheid waarmee zijzelf en de vriendinnen praten. Allemaal leuke vrouwen die interessante dingen doen, maar eigenlijk heel onzeker zijn of het voldoende is en of ze wel succesvol zijn. 
Eén uitspraak vond ik fascinerend: "ik moet succesvol zijn om te laten zien dat ik recht heb op de plek die ik inneem" van een succesvolle schrijfster/vriendin. 
Het gaat over universele thema's, herkenbaar dus en die nog steeds actueel zijn. Zelfs bij die succesvolle dertigers van nu. 
De oplossingsrichting komt van de boeddhistische leraar in deel 2.
Deel 1 (controle) en deel 2 (succes) zijn geweest. Zondag is deel 3 (vrijheid, nl 2, 14.00-14.30 uur).

Spazieren

Het wemelt in Zwitserland van de 'wanderwegen'. Ze staan aangegeven met kleine gele puntbordjes waar 'wanderweg' op staat. We rijden een half uurtje met de auto, zetten de auto bij een terras. Lopen vervolgens een uurtje omhoog, gele punten volgend, en komen aan op de top van de Etzelberg. Daar is ook een terras. Drie flesjes water kosten er ongeveer 15 euro. Op de achtergrond een meer dat ondiep schijnt te zijn, want er lopen dwars twee lange bruggen over. Op de achtergrond ook Einsiedeln. In Einsiedeln is een beroemd klooster de Benedictijen. Vorig jaar bezocht, vooral vanwege de stalhouderij. Zwager maakt een foto voordat we weer naar beneden gaan.

Symptomen van innerlijke vrede

Inspiratie

Mijn nichtjes inspireren.

De andere aanwezigen ook :)

Benno en Vleermuis

Benno en Vleermuis leven mee.

Benno is even klaar met de computer

Vleermuis

Dhammacari

Dhammadipa is het meditatiecentrum in hartje Amsterdam. Dhammadipa betekent 'eiland van de dhamma'. Ik kom er regelmatig, om te mediteren en over een tijdje om meditaties te begeleiden.
Het ziet er uit als een huiskamer, en er staat dit grote beeld. Dit beeld is door Mettavihari uit Thailand meegenomen. De leraar van Mettavihari was de uit Birma afkomstige U Asabha. Hij schijnt een erg meesterlijke en humoristische leraar geweest te zijn.
De foto heb ik in Thailand in Wat Bhaddanta Asabha genomen, waar ik 2 maanden mediteerde.
De leraar van U Asabha was U Mahasi uit Birma. Hij vroeg Asabha naar Thailand te gaan om Vipassana in Thailand te onderwijzen. En via Thailand, Mettavihari, is het dus in Nederland gekomen. De bron is echter Birmees.

Dhammadipa

Je kan Birmese en Thaise boeddhabeelden van elkaar onderscheiden door naar het hoofd te kijken. Als er een punt op zit, is het Thais. De Birmese beelden hebben een ronde verhoging op hun hoofd.

Mettavihari

Bhaddanta Asabha

Mahasi (Birma)

Er hoort in deze lineage eigenlijk een foto van Jotika Hermsen onder Mettavihari.

Dhammacari betekent iemand die de dhamma bewandelt. Het is de naam die een Thaise monnik uit Landsmeer mij gaf op grond van mijn geboortetijd en geboortedatum. Ik vat het op als de dhamma als inspiratie voor mijn doen en voor mijn laten.

- A Dhammacari is a person who practices the Dhamma – or is in the Dhamma – a person who grows in the Dhamma.

- A Dhammacari is not necessarily a person who studies a lot, who obtaines a lot of knowledge about all types of scientific works, who has a perfect memory, who can recite whole scriptures and chants, who has great ideas, or who has written beautiful stories, poems and books about the teaching.

-A Dhammacari is just someone who has reached knowledge through the practice of Vipassana meditation, who receives the wisdom from inside and who thus recognizes all things as they really are.

Landen

Het begint te komen. Een diep plezier in het feit dat ik weer in terug ben in Amsterdam, genieten van mijn appartement nadat ik een week lang spullen uit de kelder heb gehaald, plantjes heb gekocht, hout van het balcon heb vernieuwd, eindelijk passende balconstoelen vond, thaise recepten heb uitgeprobeerd en steeds meer mensen aan het ontmoeten ben aan wie ik veel heb gedacht in den verre.

En via de blog van lucietheodora een prachtig verslag van Vipassana zag van Margriet van Rijsel wier uitvoering ik vanochtend helaas gemist heb. Net nadat ik met mijn Nederlandse 'leraar' o.a. mijn verdere opleiding in Nederland besprak.

Oud hout weg en balkon gepoetst

Nieuw hout, nieuw tafeltje getimmerd, nwe stoel

Melatonine: slaap beter en leef langer

Als je híer naar bed moet, op een tijd dat je dáár juist opstond, dan is het slapen niet vanzelfsprekend. Melatonine biedt uitkomst.

Ik had nog drie pilletjes over, elk met 5 milligram melatonine, die de huisarts mij na een vorige reis had voorgeschreven. 1x daags 1 tablet, stond er op het busje.

Een recept is niet perse noodzakelijk. Je kan het ook in de drogisterij kopen, de dosering is echter heel laag, namelijk 0,1 miligram. In de VS zijn ze scheutiger. Het is daar in 3 tot 5 milligramsverpakkingen te koop. De bus die ik ooit meenam, schonk ik aan een vriendin die wat meer uren wilde maken 's nachts.

Daar ben ik allemaal achter gekomen toen een andere vriendin mij een potje melatonine uit Nederland gaf. Allemaal kleine pilletjes van 0,1 miligram. Het heeft wel wat, om aan 5 miligram te komen moet ik dus 50 pilletjes innemen. Het potje met pilletjes is bijna leeg.

Nu ik ook nog gelezen heb dat melatonine een geweldige anti-oxidant is, slik ik het helemaal makkelijk weg. Melatonine: slaap beter en leef langer, staat er boven het artikel. Het wordt tijd voor een reisje naar de VS.

DUS

Een van de bijzondere ontmoetingen was met een zus van een schoonzus. Ze heeft een dochter die getalenteerd architect is en daar moest ik mijn plannen maar eens mee doornemen.

De dochter is een DUS architect.

Deze week nog in Rotterdam te zien: De Bubble Building op de Internationale Architectuur Biennale. De bellen die je hebt in Nemo, bellen die je creeert door een hoepel van zeepsop op te tillen, zijn er nu in een groepsvariant. Niks blijft, zo ook niet een bel zoo groot als een huis. Prachtig beeld van impermance. En ook een prachtig beeld van samenwerking om een bel te maken.
Een huis als een luchtkasteel.