Religie voor atheïsten

Op weg naar het Dondersinstituut te Nijmegen lees ik verder in de nieuwe Alain de Botton: Religie voor atheïsten. In Nijmegen zal ik in de MRI om bij te dragen aan de wetenschappelijke kennis over de effecten van inzichtsmeditatie op de hersenen. Dit boek past daar goed bij, want sinds ik mediteer heb ik mij nog niet goed kunnen verhouden tot het Boeddhisme dat zo aan mij trekt.

Ik ben een atheïst en Boeddha is geen god, dat leek me wel zo overzichtelijk. Maar ik heb wel moeite met concepten als reïncarnatie die nogal belangrijk zijn. Daar moet je in geloven en dat wil ik niet want dat kan ik niet.

Alain de Botton biedt uitsluitsel. Zijn boek gaat niet over de onverdraaglijke aspecten van religies zoals ik die door de jaren heb gezien op ons eigen microniveau. Het maakt religie ook niet belachelijk.

De Botton gaat op briljante wijze in op hoe de seculiere - niet religieuze - samenleving kan leren van religies als het gaat om zaken als gemeenschapszin, ethiek, onderwijs en kunst.

Hij beschrijft  leuke voorbeelden uit de seculiere westerse wereld die rust en reiniging vooral fysiek invullen met kuuroorden waar je lekker kan badderen, gezond eten en gemasseerd worden. Maar waar weinig aandacht is voor de geestelijke rust en reiniging.

In de joodse traditie gaat dat samen, je biecht de zonden van de week op en gaat vervolgens in een bad van mineraalwater.

Ik zou dat ook wel willen. Mijn jaarlijkse weekje in een kuuroord in Slovenië gecombineerd met meditatie en yoga.
Een gat in de markt.