"De weg is het doel" staat er in de gids, geciteerd van Lao Tse. Het lijkt erg op 'happiness is the way' van Boeddha. Dat ga ik nog eens onderzoeken. Wie was er eerder, de chinese of de indiase wijze man?
Het werk van de Chinesen vind ik bij de tweede blik fascinerend. Er is werk ontstaan als kritiek op de gebeurtenissen op het plein van de Hemelse Vrede, op 4 juni 1989. Een massaal protest tegen de dictatuur van het communistische regime werd bloedig neergeslagen. En vastgelegd in die ene foto van een jongeman tegenover een tankbataljon.
Er is ook werk wat minder boodschap heeft en waarbij het maken zelf, het milimeter voor milimeter vullen van het doek met allerlei vormen, het doel is. Die werken vind ik het mooist.
Ze tonen perspectief zonder dat er perspectief is, bijna Escher-achtig, volgens mijn Franse aangetrouwde neef. Mij deed het denken aan de abstracte jaren zeventig. Toen de vlakken zelf het doel waren en niet meer de abstracte weergave van figuren.
