Adoptie

Boekenselectie. Wat gaat er wel mee. Een paar dichtbundels. Een paar romans. Alle dhamma boeken. Kunst. Elementaire non-fictie.

Hans Andreus wordt ook wel de dichter van het licht genoemd. Op een regenachtige dag als dit, met momenteel een huis in chaos, een Vleermuis die waarschijnlijk een nieuw plekje heeft gevonden en een tetterende mind over het afstaan ter adoptie van de kat, kan een gedicht andere beelden tevoorschijn toveren.

Ik ervaar een knagend ongemak als het gaat over Vleermuis. Er is een non in Thailand die haar twee kinderen uiteindelijk achterliet vanwege haar keuzes. Het is een heldhaftige keuze die niet zo heeft gevoeld waarschijnlijk, omdat die dingen als noodzaak voelen, maar die kinderen zijn lang boos geweest. Logisch. Die kinderen zouden kunnen gaan mediteren.
Maar Vleermuis kan dat niet.

Conventionele hersenen en ultieme realiteiten. Het is wel een dilemma.
De keuzes die je maakt in de conventionele wereld, de woorden die je gebruikt, de erfenis ervan.

Met zachte hand naar een andere realiteit, die past in een westerse wereld. Het zal een vorm krijgen.

Deze blog past daar niet meer echt bij, lijkt me. Daar ga ik binnenkort mee stoppen of een andere vorm vinden. Een Dhammacari blog ofzo. Maar misschien wil ik straks als alles is opgeruimd alleen nog maar zitten.