Het is precies één jaar geleden dat ik in het vliegtuig naar Nepal stapte.
Is er iets veranderd in dat jaar?
Afgelopen maandag vertelde ik voor de tweede keer aan een groep mensen over de retraite periode. Een kleiner groepje, directer in hun vraagstelling: Wat heeft het mij gebracht?
Ik heb geantwoord dat mijn gemoed lichter is geworden, dat de scherpe kantjes er af zijn, dat ik vrolijker ben, meer kalmte, meer plezier heb, meer een steunpilaar ben voor mezelf en voor anderen. Alles waar, maar toch niet een essentie.
Eigenlijk wel mooi zit ik opeens te denken. Na een jaar blijk ik aangekomen bij de no-inner-core van het spirituele pad. Misschien is het belangrijkste niet dáár gebeurd, maar is juist hier de verbinding met of de acceptatie over de omvattendheid van een spiritueel pad ontstaan.
Daar zijn wel andere woorden voor te vinden. Maar er is niet meer zoveel te zeggen lijkt me.
Het zal zich wijzen.
('De speed of trust' moet ik aan denken. Maar ja, dat is een management boek, en die heb ik allemaal op bol.com gezet.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten