No Inner Core

Vandaag start er een zelfstudie groep in de Abhidhamma, de klassieke boeddhistische psychologie. Ik ben een van de studenten en zal tegelijkertijd met een collega het proces en de randvoorwaarden in de gaten houden. We gebruiken een lezingencyclus van U Silananda. Die bracht ik mee uit Yangon.
Ashin Punnya, een Koreaanse monnik met wie ik een aantal keren uitgebreid sprak en die bezig is met zijn phd aan de Theravada University, vertelde dat de lezingen heel goed zijn.

Op internet zoek ik nog meer info over U Silananda. En ik stuit op weer een enorme schatkist. No Inner Core, is een boekje van U Silananda. Het gaat over Anatta, maar natuurlijk ook over Anicca en Dukkha.
De titel sluit helemaal aan bij ervaringen en ideeën. Hier gaat het om! dit is het hart van het verschil tussen westerse en oosterse psychologie. Anatta als geen innerlijke kern. No-soul, no-self, no-ego; zo wordt het ook wel beschreven. Maar als je denkt aan geen innerlijke kern, dan komt het overeen met de boundless states en een open bewustheid die bereikt wordt door opmerkzaamheid en het uiteenvallen van conditioneringen. Het sluit naadloos aan bij de overdenkingen over conciousness en spiritualiteit. Het pad is naast veel andere dingen, ook een spiritueel pad is. Of waarschijnlijk zelfs hoofdzakelijk.

Zie deze foto, deze man, zonder inner core. Zie de milde wijsheid, de sereniteit. De innerlijke stilte.
Hij ziet er niet uit alsof er in zijn innerlijk gevechten, verlangens, afkeren en twijfels afspelen.
Als ik deze foto zie, kan ik niet anders dan glimlachen in diep respect.